แบบว่ากว่าจะได้มาอัพอีกรอบ

คิดถึง.. เด็กผู้ชายคนหนึ่ง เมื่อก่อน ตอนที่ยังเป็นเด็ก เราสนิทกันมาก
ห้องเรียนเราก็ห้องเรียนเค้า อยู่ห่างกัน นิดหน่อย
พักดื่มนมเราก็เดินไปคุยกะเค้าทุกที เราดีใจที่ตอนนั้นสูงกว่าเค้านิดหน่อย
ส่วนเค้าก็พยายามกินนมจืด ที่ตัวเองไม่ชอบ จะได้สูงทันเราเร็วๆ
ตอนเย็น เค้าไปนั่งเล่นหมากรุก เราก็ตามเค้าไป ไปนั่งเล่นกับเค้า
เราเล่นหมากรุกไม่เป็น เค้าก็สอนเราเลยนะ แต่เราไม่จำ ก็มันยาก
ถึงตอนนี้ก็ยังเล่นไม่เป็น พอเราเล่นแพ้ เราก็ล้มกระดานทุกที
เค้าก็แค่ยิ้มๆ แล้วก็เก็บตัวหมากรุกที่ตกขึ้นมา เค้าก็มีเพื่อนของเค้านะ

พอเค้าเล่นหมากรุกเสร็จ เค้าก็ไปกินข้าวกับเพื่อนเค้า
แล้วเราก็ตามเค้าไปอีกนั่นแหละ เพื่อนเราน่ะเค้ากลับกันหมดแล้ว
เราก็จะเดินตามเค้าไป เลือกโต๊ะที่ห่างกับเค้า2โต๊ะ
เอาที่พอจะมองเห็นหน้าเค้าได้ เราจะกินพุดดิ้งถ้วยเล็กๆ ก็เราไม่หิวเลย
แค่อยากจะนั่ง ดูเค้ากินนั่นแหละ ส่วนเค้า จะกินบะหมี่น้ำ ที่ ไม่ใส่ผัก
ออกมาก็เป็นสีเหลืองๆขาวๆทั้งจาน .เราจำได้ว่าเราจะรีบๆกินพุดดิ้ง
ของเราให้เสร็จก่อนเค้าเล็กน้อย

รีบวิ่งไปหน้าโรงเรียน ไปที่ๆ ว่างกระเป๋า ..
แล้วก็เริ่มเกมได้. เราเริ่มคว้ากระเป๋าเค้า
ส่วนเค้า คงเหมือนรู้ชะตากรรมดี เดินมาตรงเวลาทุกครั้งเลย
พอเค้าเดินมา เราก็เริ่มวิ่ง เค้าก็วิ่งตาม วิ่งไล่จับแย่งกระเป๋าคืน
กว่า จะเหนื่อย ก็เหลือกันอยู่แค่2คนแล้วจำได้ว่า
เราสองคนกลับบ้านเย็นมาก แม่เค้าเป็นครูโรงเรียนมัธยม
แม่เราเป็นบรรณารักษ์ ห้องสมุดใกล้ๆโรงเรียน

พอซัก5โมงเราก็เริ่มคุยกัน
คุยโน่นคุยนี่ เราจะชอบดูดวงให้เค้า ดวงของเราก็บ้าๆบอๆ
เค้าเกิดวันอังคาร ราศีเมษ เลือดกรุ๊ป b ทั้งหมดนี่ก็หลอกถามมา
เราบอกเค้าว่า แฟนของนายนะ เค้าจะต้องเกิดวันจันทร์ ราศีธนู เลือกกรุ๊ป o นะ
เหมาะที่สุดแล้ว เค้าก็จะขำๆ ทำไมจะไม่รู้ล่ะ ว่านี่มันวันเกิดเราทั้งนั้น
เค้าไม่ใช้ผู้ชายขี้บ่นนะ เป็นผู้ชาย พูดน้อย แต่เวลาพูดออกมา
ก็เป็นมุขแป่ก ทุกทีเลย ที่เค้าบ่นก็มีแต่เรานี่แหละ
ทำไมแค่หมากรุกถึงเล่นไม่ได้ โง่จริง ทำไมชอบแกล้งเค้า
แต่เค้าก็ยังเล่นกับเราแหละ อืม เค้าเรียกเราว่า ก็อต งงมั๊ย มันมาจาก
ก็อตซิล่า อ่า

เค้ารู้ว่าเราชอบกินของหวานๆ เค้าชอบบอกว่า ครูเค้าเป็นคนแจกให้
เรารู้ว่า ครูเค้าน่ะไม่ได้แจกให้ทุกทีหรอก บางทีเค้าเตรียมไว้ให้เรา
ทุกๆวันในกระเป๋าเสื้อเค้าจะต้องมี ลูกอม หรือไม่ก็ขนม เก็บไว้ให้เรา
เค้ายื่นให้เรา แล้วก็ชอบพูดว่า
เราไม่ชอบกินของหวานๆหรอก ครูให้มา ชอบใช่มั๊ยเอาไปกินสิ

อืม เราเคยเดทกันด้วยนะ แต่เป็นงานโรงเรียน เค้าจะชอบเดินกับเรา
ดูเรากินโน่นกินนี่ เค้าไม่พูดมากหรอก แต่ก็แค่ยิ้มๆ บางทีเราก็เขินนะ
เค้าก็คงเขินเหมือนกัน เรานั่งดูการแสดง บนเวทีด้วยกัน แล้วก็หันมายิ้มให้กัน
แล้วก็เงียบๆ ไป ตอนนั้นมันเป็นช่วงเวลาที่มีความสุขมากเลยนะ
ทุกๆวันตื่นมาก็อยากไปโรงเรียน ตอนเย็นยังไม่อยากกลับบ้านเลย

แต่มันก็น่าเสียดายนะ ที่ตอนนั้นเรา2คนไม่เข้มแข็งเลย
ก็เรา เล่นด้วยกันบ่อยๆ เพื่อนเราก็เริ่มล้อ ล้อมากๆ เราก็เริ่ม พูดกันน้อย ลง
เริ่มเดินด้วยกันน้อย ลง จนนานๆ ไป เราเริ่ม ไม่รู้จักกัน
เราเริ่มโต เกินไป มั๊ง เราไม่คุยกันแล้ว เดินผ่านกันก็ไม่ทัก
ถึงตอนนี้ เราก็เป็นคนที่ไม่รู้จักกันแล้ว
แย่จัง ทั้งๆ ทีทุกอย่างไม่ได้เปลี่ยนเลย แต่ เราก็ไม่เหมือนเดิม
เค้ายังชอบกิน บะหมี่ ไม่ใส่ผัก
เราก็ยังชอบกินของหวานๆ
อะไรๆ ก็ไม่ได้เปลี่ยนเลย
ก็มีแต่เราที่เปลี่ยน มันกลับไปเป็นอย่างเดิม ไม่ได้หรอก เราไม่ได้รักกัน
แต่ตอนนั้นมันมีความสุขมาก
เป็นช่วงเวลาที่ดีที่สุดช่วงนึงของเรา
เราก็เลยแค่คิดถึง เค้า เท่านั้นแหละ ...